Sayfalar

28 Mayıs 2011 Cumartesi

-20-

her şeyini kaybetmiş bitmiş insanların haberleri geliyor zaman zaman. öyle  şeyler duyunca otomatikman halime şükrediyorum. işim var evim var bi kaç ufak güzelliğim daha var diye. ama o şükrettiğim şeylere baktıkça bir şeyler eksikmiş gibi geliyor. tam bir doyum yok yani. hal böyle olunca acaba diyorum doğru şeylere sahip değilmiyim. nedir gerçekten sahip olunması gereken.
nasıl dejenere olduma cevaplardan biridir bu sorunun cevabı aslında. sanki maneviyatta kalmadı hiç bişiy. diyorum ki öğrenci evindeki buzdolabı kadar boşum. belki albert camus belkide jean paul sartre suçlusudur, belkide marque de sade belkide hiç biri ama belkide pornodur ya da bu pompalanan tüketim toplumu. yada insanın köklerinden kopmasıdır içini bu kadar boşaltan.
herşey bi yana aslında dönüp dolaşıp çok klasik bir mottoya takılıyorum. cehalet mutluluktur. o kadar kültür sanat faaliyeti. o kadar dünya politikası, ekonomisi, o kadar tecrübe ve yaşanmışlık hep daha mutsuzluk mu getiriyor acaba insana. marvin gibi bir paranoid android oldum sanırım. bu gezegen yaşamak için oldukça kötü bir yer. ona dair ne kadar çok şey bilirsen o  yaşamak o kadar güçleşiyor gibi...

marvin için gelsin madem....
sene 1997..





(sözlerinide ekleyeyim tam olsun)

please could you stop the noise i'm trying to get some rest? 
from all the unborn chicken voices in my head 
huh? what's that?? 

when i am king you will be first against the wall 
with your opinion which is of no consequence at all 
huh? what's that?? 

ambition makes you look very ugly 
kicking squealing gucci little piggy 

you don't remember, you don't remember
why don't you remember my name you runt? 
off with his head man 
off with his head man 
why don't you remember my name 
i guess he does... 

rain down 
rain down 
come on rain down 
on me 
from a great height 
from a graeeaa haaaeeeeeiii. haaaaeeeeeiiii 

that's it sir, 
you're leaving, 
the crackle of pig skin, 
the dust and the screaming, 
the yuppies networking, 
the panic, the vomit, 
the panic, the vomit, 
god loves his children, 
god loves his children, yeah!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder