Sayfalar

8 Haziran 2011 Çarşamba

-33-

istanbul kan ağlıyor bu ara sanki... yalnız kalmış. insanları sokaklara çağıyor geceleri. hovardalık etmek istercesine. hiç evde oturası gelmiyor ben denen insanın. istanbul ölüme giden kanka gibi ne kadar kötülük varsa hepsini çağırıyor. bir gece bile evde geçsin istemiyor atmosferiyle. mutlu insanları yaratıyor içindeki gecesiyle istanbul. koşuyorum  bende ona kucaklaşmak için düşünmeden. her zaman... her uygun gecede... seviyorum bu kenti. akşam kızıllığını uçup giden martıları... kafasını... ne kafası ama, ne kafa ama... öğrenci yaşıyorum ben hala istanbulla. farklı kafalar her gün girdiğim çatıdan. farklı ve güzel. ben bu kafaların adamıyım hala bir parça.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder