Sayfalar

20 Temmuz 2011 Çarşamba

-65-

bu kadar yazı yazdım. hiç birinde ana tema sevgililerim değildi. okuyan varsa alınmasın lütfen.
ama bu öyle bişiy değil. tamam onlarında payı var bu yalnızlıkta ama asıl problem ben insanlığımı yitirdim.
milyarlarca yıldız gezegen vesaire arasında bit kadar hissediyorum kendimi. bu beni bir kişinin sevmesi ile geçecek bişiy değil gibi geliyor bana. o nedenle daha derinde arıyorum çözümü. o nedenle anne ve babama bu kadar sarıyorum. o nedenle kendi kendime olmayı seçmemi bir anlamda lanetliyorum. bu perspektifte sevgililerim sadece yan rol oluyorlar malesef. evet insanın yalnız kalmaması için eşinin olması gerekir ama eşinin olmaması içinde belli bir sosyal çevrede kendini sıfatlandırmalıdır insan. belli bir alt yapı olacak ki üzerine ilişkiler koyabilesin.
benim problemim burda. kazdım kazdım kazdım içimi boşalttım. şimdi de dolduramıyorum.
dolduramıyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder