Sayfalar

11 Eylül 2011 Pazar

-94-

uzuun bir haftanın sonunda daha evdeyim.
yalnızlığımı dinliyorum. kendimi eğlendiriyorum elimden geldiğince mutsuzluğumun önüne baraj kurmaya çalışıyorum her zaman ki gibi.
cuma günü yılbaşıydı.
yeni yıla girdik. ilk maçımızı oynadık. sonuç hüsran. çok umutluydum rüya gibi iki hafta geçireceğimize. ilk hafta patladı. ikinci hafta da aynı şekilde bozguna uğrarsak yaşam daha da ağır gelir bana.
haftaya bu saatlerde ya deli gibi seviçli olcam, yada derin bir hüsranla alkole vericem kendimi.
bir yorgunluk var üzerimde. sol yanımda bir ağrı var hafiften. stresten kaynaklıdır diye düşünüyorum.
yalnızlık da zor gelmiyor değil. aptalım ben.
ölümü bekleyen bir tren gibiyim sanki. müzikal anlamda hiç bişiy tatmin etmiyor kulaklarım güneşini kaybetti artık sanırım.
hiç bişey eskisi gibi keyifli değil. tuzsuz pilav gibi geliyor herşey.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder