Sayfalar

12 Eylül 2011 Pazartesi

-96-

eveeet yüreğimin orta yerine bir tuğla indiriyorlar.
inşaat mühendisleri iyi hesapladılar mı acaba bu durumu. sanki biraz demir biraz çimento eksik gibi.
bunu da kaldırırım sanırım. geldiği çok açıktı üzerime üzerime. şimdi nefesimi boğuyor.

ölüm sessizliği, sakinlik herşeyi açık ediyor zaten. bunları az biraz yaşamış insan patikayı zaten tanır.
tanıdım bende. geçmiş postlarda var. soru işaretleri vardı o zaman sadece ama kalmadı.

geldin. çay koyduk. kahvaltı hazırladım. çay demlenmedi bi türlü. hamurlar kızarırken  yandı. dolaptan peyniri çıkarttım. çürümüş. zeytinler ezme bile olamayacak hale gelmiş.

sonra içime baktım. zaten düzensizdi ama aradığımı buluabiliyordum en azından. artık onları da bulamıyorum. altüst olmuş iyice. birine kendini açmanın en zor yanı bu. yerleşsem mi acaba diye düşünürken herşeyi altüst ediyorlar. sonra bakıyorlar olmıcak. olduğu gibi bırakıyorlar dağınıklığı. sonra gel de topla.
ev işi yapmayı sevmiyorum malesef ki.

kaç alkol koması bedelinde bu şimdi. kaç şişe geçer burdan. şu an bilemiyorum. biraz daha yıprandım sadece.
biraz daha paralayacakmıyım kendimi evet.

hatasıs kul olmaz diyor orhan gencebay şuan kaybedenler klübesi sponsorluğunda kaybettim kendimi.
kimseye de diyemiyorum ki ne olur bul beni, gelip al beni. keşke feryatsız duyabilsen beni.

sevmesen de farketmez ki artık. bende pil bitti.
başım dizlerimde kollarım kafamda bıraktım kendimi.
neyse çok yükselmedim. bi şekilde çarpıcam ama yere.
acıtma canımı olur mu?

kadre kedere, tarihe isyanım var...
içim yanarmıymış hiç dimi. ama burulurmuş, nefes boğazda düğüm olurmuş çaresiz susuşlar olmasa da.
feryada gücüm yok.

kaybetmiycem işte kendimi inadına. susucam. içime atıcam yine. öldürücem duyguaarımı biraz daha.
şu an anlıyorum ki susuşlarım ruhsuz yapmış beni.

düşünüyorum da her terkedilişte her kazıkta sustum. canım yandı. canımı dinlemedim. ideal olanı karizmatik olanı yaptım. ama kendimi bıraktım orda. çözemedimse uğraşmadım. emeklerimi orda terk ettim. emek benim değilmiydi ki. yine sarfederdim. diye diye düşündüm ve yaşadım.
artık sarfedecek gücüm kalmadı. tükendim mi ne...
feryada gücüm yok ne olur... ne olur...

yüreğim ağır geldi iyice bu akşam.
patladım mı sonunda acaba...

artçı diyor bi tarafım ... doluyorum ama feci patlıycam.
canım yanıyor. her krampta. her karın ağrısında. her beyin sarsıntısında.
olmadıkça nerde yanlış yaptığımı düşünüyorum hala.
bu kadar yüklenirsen yanar demediler mi bana.
dinlesene.

malsın malsın malmalamlamal...
tiksindim la gene.
dermana sal beni...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder