Sayfalar

18 Aralık 2011 Pazar

-101-

bir pazar sabahı
müzik açıyorum şimdi.
hava bulutlu puslu ve soğuk.
pencereler önünde inşaat iskeleleri var. dış cephe yapıyorlar.
savunacak soğuktan başka düşmanımız yokmuş gibi...

neyse elim her zamanki gibi pink floyd'a gidiyor.

kalabalığın içinde yalnız kalan bir tek ben olmak istiyorum. telefonum çalmasın, merak edenim olmasın. öylece hayatı ıskalayayım. böylelikle yakalamaya çalışıp da yakalayamadıklarım için üzülme zahmetinden de kurtulmuş olurum.

evet bir dönem hayatı yakalayıp anı yaşamayı savunmuştum. çok keyifli zamanlardı. ama aç gözlülük o günleri de cehenneme cevirdi. yaşananların güzelliğini bırakıp yaşayamadıklarımızı andıkça bok oldu herşey.

hayatı ıskalamayı bu nedenle çok istiyorum. her seferinde içine düşülen o iştah ve hırs gözlerimizi kör ediyor.
yaşadıkça daha da fazlasını, hep fazlasını arzuluyoruz. sistemin işleyişi elimizdekiyle yetinmemize izin vermiyor. hergün bilinç altımıza tecavüz eden reklamlar, yaşam tarzı, ideoloji ve kültür bombardımanı yaratıyorlar.

tahribat büyük. neyi gerçekten istediğimizle, neyi istetildiğimiz arasındaki farkı ayırd edemiyorum. bu nedenle topluma kapatmak istiyorum kendimi. hiç bişi izlemiyim insanlarla konuşmiyim.

yoruldum hayattan kaçıyorum.
kendimden kaçıyorum diyemem. kendimi kucaklamak istiyorum.
ama o zaten kaçmış sanırım.

kim o kadar kirlenmeye dayanabilir ki zaten...
dejenere olmak nasık aklanabilir ki...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder