Sayfalar

22 Aralık 2011 Perşembe

-102-

gece üzerime üzerime geliyor...
yine.
neden böyle hissediyorum demiyorum artık. hayat parmaklarımın ucundan kayıp giderken izlemeye alıştım.
yapmak istediklerimle yapmak zorunda olduklarım arasındaki gerilimden sıkıldım sadece. hayatın anlamı bu muymul gerçekten diye hala şaşıyorum.
bu şaşkınlık geçene kadar da elim kolum bağlı oturmaya devam edeceğim.
belki alışırım bi şekilde yapmak zorunda olduklarıma göre yaşamaya.
özgürlüğüme ne kadar sıkı bağlı olursam olayım bundan vazgeçmem gerekecek eninde sonunda.

çöplükten çıkıp, inanılmaz eserler yarattım şimdiye kadar.
yine de dibindeyim çöplüğümün. elimdeki malzeme ile hiç birşey yapamıyorum.
şapkadan tavşanı çıkaramazsam başarısız olucam ama  ben daha şapkayı bulamadım bu sefer...

hiç alışık olmadığım bir durumdayım bu bağlamda...
hep çözdüm sıkıntılarımı. çözdükçe daha zorları geliyormuş.
bütün tarihimin en uç noktasındayım. çurumun kenarında hissediyorum kendimi. bir şekilde karşıya geçmem lazım. elimden geleni yapacağım yine.

bu çöplükten de çıkmayı umuyorum.
bir kaç numaram kaldı sadece. sergilemek için uygun zamana ihtiyacım var.

çok can sıkıcı bir süreç.
ölümü arzuluyorum şu noktada...
daha ne kadar dayanabilirim bilmiyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder