Sayfalar

23 Ocak 2012 Pazartesi

-106-

bazen büyümek için bazı oyuncaklardan vazgeçmek gerekir.
tüm oyuncakları yanımıza alamadığımız an büyüyoruz demektir.
yine de hepsini taşımak için diretmeye pek gerek yok sanırım...

ben hala ayak sürüyorum belki bi kaç tanesini daha kurtarabilirim diye.
bundan vazgeçsem iyi olacak. ne hepsiyle bi yere gidebiliyorum nede onlar olmadan mutlu olabiliyorum.
büyümenin zamanı mı gelmiş ne...

yaşlandık gerçekten. küçümsediğim kavramlar dağ gibi önümde şimdi eksikliğini çekiyorum nefes diye...
büyümenin  kucağına atıyor beni her bakışımda. kulağıma fısıldıyor rüyalarımda büyü de gel çocuk diye.

ve büyüyorum elimde olmadan. vazgeçiyorum günden güne oyuncaklarımdan.
ben vazgeçiyorum da herkes aynı şeyi yapıyor mu acaba?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder