Sayfalar

7 Nisan 2013 Pazar

-209-

cumartesi gecesi. saat 24 eve dönüyorum.
apartmana girmeden önce markete uğruyorum sigara almak için.
son sigaramı metrodan çıkarken yaktım derin derin tükettim.
markete gelmişken kahvaltıyı da aradan çıkarıyım diyorum.

bebe bisküvisi ve süt alıyorum.

taksimden metroya inerken merdivenlerrde çiftler var. boş bir vagona oturuyorum neredeyse çakır keyif haldeyim ama ruhum bitkin. sakinlik istiyorum. oturma grubunun ortasına oturuyorum. sağıma ve soluma çiftler oturuyorlar. bir çift de karşıma. adam sarışın, orta yaşlı, saçları kırlaşmış kemik bir gözlük ve yandan asılan deri çantası var, entellektüel bir tip. kadın ince zaarif ama göz altları yaşını biraz ele verse de adamdan çok çok genç duruyor, belirgin dudak hatları zarafetini taçlandırıyor. adam haraetli hararetli bişiyler anlatıyor ama ben duyamıyorum. anlatırken elleriyle çeşitli jestler yapıyor. kadın ne diyor bu yaa der gibi adamın yüzüne bakıyor. ben de anlayamıyorum ne demeye çalıştığını. sanki bişiylerle boy ölçüşüyor. adam biraz tıknaz... kadının güzelliğine yakıştıramıyorum. el ele olmalarına anlam veremiyorum. uzağım konuya...

metrodan inerken düşünyorum düzenli son ilişkim ne zamandı? içinde kırgınlık olmayan, bir kere bile hayal kırıklığı olmamış saf birliktelik ne zamandı? 7 sene oldu sanırım... çok olmuş.

rakının etkisi geçiyor. eve gidince leblebi rakı yapiyim diyorum. biraz karışık çerez var, su sıcak, buz yok. olsun diyorum öyle de gider, sigaramdan aldığım her nefes rakıyı soğutur, ya da soğuğu soğurur...
sigara? son tek kaldı cebimde, keşke ateşleyebilsem şimdi diyorum, diğer vagonlara doğru bakıyorum.
adamın biri ilerdeki vagonda elektronik sigarasını tüttürüyor. derken durak geliyor. turnikelerden çıkmadan yakıyorum...

Cumartesi gecesi saat 24 eve dönüyorum.
Apartmanın kapısına geldiğimde elimde bir torba, torbada sigara, günlük süt ve bebe bisküvisi var ve ben yalnızlığımı düşünüyorum....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder